Παρασκευή, 14 Μαρτίου 2014

Ω! ΕΤΑΙΡΙΑ...



Πώς θα βγούμε από την κρίση

Δεν πίστευα στα μάτια μου διαβάζοντας το ρεπορτάζ κάποιας  Άρτεμης Τζίτζη στο ‘αθηνόραμα’ της 12.3.14. Στην Ελλάδα της πείνας και της εξαθλίωσης, στην Ελλάδα της κατάθλιψης και της ανεργίας, στην Ελλάδα των αυτοκτονιών και των απολύσεων, στην Ελλάδα που ο λαός της, το μεγαλύτερο κομμάτι του, εδώ και μερικά χρόνια περνάει μια από τις δυσκολότερες περιόδους του, προσπαθώντας όπως-όπως να επιβιώσει, μπορεί να υπάρχει έντυπο που να δημοσιεύει αυτή την πρόκληση; Και μάλιστα ένα λαϊκό έντυπο που δεν απευθύνεται στην ξιπασμένη γκλαμουριά των νεόπλουτων, αλλά σε ένα λαϊκό κοινό, μιας κοινής, απλής διασκέδασης; Είναι δυνατόν να δημοσιεύεται ένα τέτοιο κείμενο, μιας, έτσι κι αλλιώς, προκλητικής φιέστας, προβάλλοντας την ξιπασιά, την ανοησία και την προκλητικότητα με την οποία μερικοί άνθρωποι μπορούν ανέξοδα να σκέφτονται και να λειτουργούν, εν μέσω μιας πανεθνικής τραγωδίας; Είναι δυνατόν να αναφέρεσαι σε αποδομημένες χωριάτικες σαλάτες και σε μεταμοντέρνες ελληνικές κουζίνες, ενώ τα συσσίτια και τα κοινωνικά παντοπωλεία πληθαίνουν; Είναι δυνατόν να συντάσσεις τη φράση: έξη σεφ έκανα αγώνα για να κρατήσουν ψηλά τη γαστρονομική σημαία «στα τέσσερα χρόνια της οικονομικής κρίσης», όταν ενάμιση εκατομμύριο άνθρωποι έμειναν άνεργοι αυτά τα τέσσερα χρόνια;  Να αναφέρεις τη μαλακία που είπε ο ηλίθιος κινέζος δημοσιογράφος που ‘’αισθάνθηκε μεγάλη άνεση τρώγοντας ένα πρωτοποριακό σοφρίτο’’; Να αναφέρεσαι σε γλυκά τζατζίκια, καυτές γαστρονομικές εξελίξεις και εκσυγχρονισμό της ελληνικής κουζίνας;
Δεν πρόκειται απλώς για ένα κακό κείμενο, κατάλληλο για ένα ελεεινό περιοδικάκι της σειράς, πρόκειται για τον ορισμό της πρόκλησης. Είναι επειεικώς εξοργιστικό. Για κάποια στιγμή  πίστεψα ότι είναι στημένο για να εκθέσει τη Δαμανάκη, την Κεφαλογιάννη, τους υπουργούς τουρισμού και τους διάφορους κοσμικούς μαϊντανούς που έσπευσαν να φωτογραφηθούν περιχαρείς για να διαιωνίσουν την εμετική τους προβολή, αλλά γρήγορα διαπίστωσα ότι μόνο χιούμορ δεν διέθετε το ελεεινό κείμενο. Εδώ μιλάει για αναγέννηση της ελληνικής κουζίνας, για ανασύνθεση της παράδοσης, μιλάει για εξαγωγή των γαστρονομικών κατακτήσεών μας, για δεκαπέντε δημοσιογράφους που ήρθαν ειδικά από το εξωτερικό για τη σπουδαία τελετή! Και ακόμη επιλέγει από τις βαρυσήμαντες ομιλίες, ειδικές φράσεις, που πρέπει να είσαι πολύ αδαής για να μην καταλάβεις το βαθύτερο νόημα της γιορτής.
«…δηλώνει(η πρωτοβουλία του περιοδικού) με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο την επιλογή της πολιτείας καθώς και των παραγωγικών δυνάμεων του τόπου να αναδείξουν και να κάνουν γνωστό σε διεθνές επίπεδο τον ελληνικό γαστρονομικό πολιτισμό αλλά και να τον θέσουν στην υπηρεσία της τουριστικής ανάπτυξης», είπε η κ. Κεφαλογιάννη.
«Ήταν μεγάλη μου χαρά και τιμή να συμμετάσχω σε μια τόσο σημαντική διοργάνωση στον τομέα του τουρισμού και της γαστρονομίας. Τέτοιες εκδηλώσεις θεωρώ ότι πρέπει να αποτελούν μέρος της εθνικής στρατηγικής για τον τουρισμό», δήλωσε η Katarzyna Sobierajska, γενική γραμματέας του υπουργείου Τουρισμού και Αθλητισμού της Πολωνίας. Είναι «μια πολύ καλή και δημιουργική πρωτοβουλία και το γεγονός ότι έχουν την υποστήριξη της κυβέρνησής σας είναι ιδιαίτερα σημαντικό», είπε ο γενικός γραμματέας του υπουργείου Εθνικής Οικονομίας της Ουγγαρίας Istvan Komoroczki.
Και το κερασάκι από την πάλαι ποτέ σημαία των εξεγερμένων: «Είναι πολύ ωραίο που βρισκόμαστε όλοι σε αυτήν τη θαυμάσια εκδήλωση, ώστε οι υπουργοί να έχουν ιδία αντίληψη για τον πλούτο της ελληνικής γαστρονομίας, η οποία μπορεί να γίνει η κινητήρια δύναμη για την ανάπτυξη του τουρισμού και τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας». Τάδε έφη Μαρία Δαμανάκη, επίτροπος Θαλάσσιας Πολιτικής και Αλιείας στην Ε.Ε.
Το μήνυμα το πήραμε: μπορούμε να εξελιχθούμε στα καλύτερα γκαρσόνια της Ευρώπης. Μας το είπανε με χιλιάδες τρόπους, ημέτεροι και ξένοι. Σεφ έχετε, αναδομημένες συνταγές έχετε, μεταμοντέρνες κουζίνες φτιάξατε, δημοσιογράφους υψίστης αισθητικής και εθνικής ευαισθησίας διαθέτετε, περιοδικά να τις υποστηρίξουν αποκτήσατε, έ, τι άλλο χρειάζεστε για να βγείτε από την κρίση; Φάτε και ένα μεταμοντέρνο ρυζόγαλο με καρυδόπιτα και ξεκινήστε την αναγέννηση της χώρας σας. Τι άλλα σκατά να σας δώσουμε; Ε, πιά!

ΘΑΝΑΣΗΣ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου